Dramat romantyczny był synkretyczną odmianą dramatu i ukształtował się w XIX wieku. Wprowadzono większą ilość epizodów samodzielnych oraz fabuły o luźnej konstrukcji. Nowym elementem stały się też inwersje czasowe. Monumentalne sceny zbiorowe splatano ze scenami kameralnymi. Mieszano wątki, wydarzenia realistyczne z fantastycznymi, tragiczne z komicznymi, a patetyczne z groteskowymi. Nie stosowano jednolitego stylu wypowiedzi scenicznych oraz różnych technik dramaturgicznych. Dramaty romantyczne pisał V. Hugo, jeden z francuskich pisarzy.